Litlir kassar á lækjarbakka...

Kassar gersamlega út um allt. Hvernig er hægt að eiga svona mikið af drasli? Við Jónas erum sum sé búin að flytja rúmið okkar úr hjónaherberginu inn í stofu til að geta staflað kössum og niðurpökkuðum hlutum inn í herbergi. Nú er herbergið fullt, og það er ennþá eftir dót til að pakka! Og í restinni af íbúðinni eru bara mjóir gangar milli kassanna sem maður þræðir sig eftir. Og svo er það bílskúrinn...

Úff, ég var sko búin að gleyma hvað það er mikið mál að flytja! Nú bíðum við bara spennt eftir að 21. júní renni upp, þá getum við loksins farið að ferja allt hafurtaskið yfir. Á miðvikudaginn var var svokallaður skoðunardagur á nýja húsinu, þá kemur sérstakur eftirlitsmaður sem grannskoðar hvern krók og kima í húsinu og skrifar allt nákvæmlega niður, og svo hefur húsbyggjandinn 2 vikur til að laga það sem hann fann að. Eftirlitsmaðurinn fann slatta af pínu smáfeilum en ekkert alvarlegt. Voru meir að segja míkróskópískar pínku rispur í parketinu skrifaðar niður til að láta laga. Svo litlar rispur að maður varð að reka nefið ofan í parketið til að sjá þær. Jú, og svo hafði gleymst að setja eldavélarhelluna á sinn stað og var eftirlitsmaðurinn minna ánægður með það!
En eitt er víst að það ætti ekki að vera þröngt um mann þarna, við tvöföldum sem sagt fermetrafjöldann sem við búum á, og eiga sennilega einhverjir fjölskyldumeðlimir eftir að fá víðáttubrjálæði!

Strákarnir sleppa við sjálfa flutningana, þeir fara til Íslands áður en kassa- og húsgagnaburðurinn hefst. Ósköp gott fyrir þá að sleppa við það umstang, það er nóg fyrir þá að búa í þessu kassahúsi hér. Svo er nú ekki verra að þeir komist í aðeins íslenskuendurhæfingu, ég held að það sé full þörf á því eins og þessi setning sem Egill mælti af vörum um daginn:
(Ég var að þurrka strigaskóna hans Atla í þurrkaranum og Egill vildi segja mér að þeir væru orðinir þurrir og mælti þá þessa fleygu rammíslensku setningu...)

"Mamma, Atlis skór eru búna torrka í machinen....!