Já, við erum komin til Akureyrar eftir töluvert vagg og veltu á Norrænu. Úff, vill ekki einu sinni hugsa um það þá verð ég sjóveik!
Og hafi maður hugsað "Litlir kassar á lækjarbakka" áður en maður flutti þá veit ég ekki hvað maður á að syngja núna. Hér er sem sagt kaos. En Akureyri tekur á móti okkur með þvílíku blíðunni að það liggur við að þetta sé eins og skánsk molla. Garðurinn hérna er alger pottur og væri maður sennilega orðinn brúnn og sætur ef maður hefði tíma til að sleikja sólina. Þannig að ég er bara sæt...ha, ha
Hér eru nokkrir punktar sem hafa dúkkað upp á þessum fáu dögum síðan ég kom hingað:
Plúshliðin:
- Afskaplega gott að geta bara talað ástkæra ylhýra þegar maður stendur inn í málningavörubúðinni og ræðir um gljástig á málningu við afgreiðslumanninn. Eða þegar maður ræðir við píparann um ástand á lögnum hérna í húsinu. Það var alltaf þegar maður var að ræða eitthvað svona undarlegt á sænskunni sem mann rak í vörðurnar. (Ókey, það var ekki ég sem ræddi ástand lagna, það var Jónas...en samt!)
- Hér droppa ættingjar við í unnvörpum. Me like!
- Geta labbað í háa grasinu hérna á hólnum rétt hjá án þess að þurfa að hafa áhyggjur af að fá á mig "fästinga", þ.e. blóðsugupöddur.
Mínushliðin:
- Ja eins og maður vissi þá svitnar maður nú bara við að versla í matinn. Og stressið í Bónus, guð hjálpi mér.
- Aftur og nýbúin. Finnst ég vera nýbúin að standa í því að kaupa og festa upp gardínustangir og myndir. Nenni þessu varla. Að vísu bjargar að húsið er hreinlega horfið í háum trjám þannig að það sérst varla hér inn, hvorki að framan né aftan. Keyrði nokkrum sinnum fram hjá húsinu í byrjun því ég sá það ekki fyrir trjánum!
- Í þessu húsi hefur ekki nokkur manneskja litið út í garð í fleiri ár. Allt ofvaxið, nema grasið sem ekki lifir hér í skógarbotninum. Og hér eru engin blómstrandi blóm. En þessu verður nú öllu kippt í liðinn næstu sumur...
- Allir nágrannarnir virðast vera kominir á eftirlaunaaldurinn þannig að einu börnin hér í nágrenninu eru hugsanlega barnabörn.
- Sakna þess að hafa ekki Tobbu og Sveinba í nágreninnu. Hulk, snöft..
Undarlega hliðin:
- Að vera alltaf spurð um hvort maður vilji kvittun í verslunum.
- Ef maður er búinn að flokka rusl eftir öllum kúnstarinnar reglum í mörg ár, þá er afskaplega erfitt að hætta því.
- Skyr er gott, en íslendingar virðast vera algjörlega skyrfrelsað fólk. Og mjólkurvörur með lágu sykurinnihaldi virðast ekki vera á hverju strái.
- Mér lá nú næstum við yfirliði þegar ég fór í Bónus og komst að því (eftir mikla leit að hrökkbrauðsrekkanum) að það er bara seld EIN EINASTA tegund af hrökkbrauði í Bónus! En við hliðina á því eru örugglega seldar tuttugu tegundir af súkkulaðikexi!!
Jamm, þannig var nú það. Best að fara að gera eitthvað að viti...
