Jæja, þá eru jólin farin að nálgast með hröðum skrefum. Að sjálfsögðu er maður farinn að hita upp með því að éta yfir sig meðal annars á jólahlaðborði, nú síðast með vinnufélögunum í hádeginu í dag. Og ég verð bara að segja að ég fíla sænska jólamatinn, eins og mér fannst hann nú óspennandi fyrst þegar ég flutti hingað. Ég er meir að segja farin að spá í hvort ég eigi að fara að prófa mig áfram með smá sænskan jólamat hérna um jólin. Samt hringdu viðvörunarbjöllur í hausnum á mér fyrst þegar ég fór að spá í þetta, "jæja, er ég nú orðin SVONA sænsk?!?".
En málið er að íslenskur jólamatur er svo sem ekkert gífulega spennandi, ja alla vega íslenskur jólamatur sem maður hefur aðgang í Svíþjóð. Fyrstu jólin hér keyrðum við yfir til Danmerkur til að kaupa hamborgarahrygg alveg þangað til við komust að þeirri niðurstöðu að okkur fannst hamborgarahryggur ekkert góður! Þannig að þá voru góð ráð dýr, niðurstaðan varð sú á endanum að við kaupum sænskt hangiket af Íslendingi sem býr hér ofar í Svíþjóð og svo keyrum við yfir til Köben og kaupum svínabóg með puru. Alveg ágætismatur en ég væri alveg til í smá síld, egg, heitreyktan lax og Freistingu Janssons sem er hreint út sagt hrikalega góð. Og smá spari-sænskar kjötbollur fyrir strákana... Nei, þetta gengur ekki lengur, nú verð ég bara að hysja upp um mig íslensku buxurnar. Kannski að ég ætti að biðja mömmu um að koma með vel kæstan hákarl? Þá er maður nú rammíslenskur ekki satt?