Blogg

Humm, ég hélt að þetta væri svo mikið snilldarhugmynd að gera svona blogg eins og allir virðast vera að gera. Ég verð náttúrulega að vera eins og allir hinir. En þetta er bara ekki alvega að "fúnka". Nú er þetta ekki bara venjulegur tölvupóstur þar sem hægt er að skrifa hvað sem er heldur finnst mér núna eins og ég verði að skrifa eitthvað afskaplega gáfulegt og fyndið. Og þar stendur hnífurinn í kúnni.... og engin blogg eru skrifuð. Ég held bara að ef ég á að halda þessu áfram verði ég bara að sætta mig við það að ég er hvorki gáfuleg né fyndin, að minnsta kosti ekki ef ég ætla að vera það. Og hversu spennandi er það svo sem að skrifa endalaust um þessa Svía. Jú, stundum eru þeir dálítið spaugilegir, en oftar eru þeir nú bara frekar grámyglulegir, greyin. Ég er því að hugsa um að skrifa ekki bara um Svíana, heldur líka annað sem liggur mér nærri hjarta - mig sjálfa, ha, ha!! Ég er náttúrulega ekkert minna grámygluleg en Svíarnir - en hverjum finnst ekki gaman að tala um sjálfan sig?!?

Af þessum orðum sögðum þá er það helst að frétta héðan að jólin eru búin. Kemur kannski ekki stórkostlega á óvart. En sænskum jólum lauk ekki fyrr en nú á fimmtudaginn, á Knutsdagen. Þá halda Svíarnir "julgransplundring" sem eru eftir því sem ég kemst næst samkomur sem ganga út á það að jólatréð er strípað og svo hent út úr húsinu. Hljómar spennandi. Meðan á þessari athöfn stendur er gjarnan drukkið dálítið áfengi og borðaður góður matur. Hef reyndar aldrei verið viðstödd svona samkomu, enda líkur jólunum í þessu húsi á þrettándanum eins og hjá öllum öðrum Íslendingum. En þó jólin séu búin hanga þessar fáu hvítu jólaseríur ennþá úti á trjám og runnum, því Svíunum virðist ekkert liggja á að taka þær niður. Eru margar meir að segja ekki teknar niður fyrr en rétt fyrir páska. Það gilda sem sagt ekki sömu reglur fyrir snjókorn í heimkeyrslunni og jólaseríur rétt fyrir páska.

Jamm, þannig var nú það.